Nadmierne zmęczenie & Napięcie emocjonalne

Start /  Menu Główne new /  Objawy psychogenne & Zaburzenia osobowości / 

Nadmierne zmęczenie & napięcie psychiczne & złość

 

Uczucie nadmiernego zmęczenia czy wręcz wyczerpania (astenii) w sytuacji, gdy nie jest ono odczuwane jako adekwatna odpowiedź na nadmierne przeciążenie fizyczne bądź psychiczne (np. związane z nadmiarem obowiązków w pracy czy w domu).

Zmęczenie może być odczuwane jako stale doświadczane uczucie znużenia, apatii, braku zdolności mobilizacji do jakiejkolwiek aktywności. Towarzyszy temu wówczas odczucie utraty sił witalnych, niezdolności do wykonywania istotnych obowiązków życiowych, niechęć do podejmowania pracy zawodowej.

Astenia jest stanem skrajnego wyczerpania organizmu zazwyczaj doświadczanego jako niezdolność do wykonywania jakichkolwiek aktywności (w tym również tych, które wcześniej sprawiały przyjemność). Towarzyszy jej wyraźny spadek zaangażowania czy wręcz wycofywanie się z relacji społecznych i zawodowych, poczucie przytłaczającego zmęczenia i totalnej słabości.

Nadmierne zmęczenie odczuwane jako stan nieustępujący pomimo prób odpoczynku czy zrelaksowania się, często o jednolitym nasileniu, niemający związku z ilością wykonywanych obowiązków. Często towarzyszy mu obniżony nastrój lub zobojętnienie emocjonalne, stany anhedonii oraz abulii. Czasami współistnieje ze stanami okresowej, wzmożonej drażliwości i nadmiernego napięcia emocjonalnego.

Istotnym jest, aby nadmierne zmęczenie odczuwane przez dłuższy okres (minimum jeden miesiąc), jako stan istotnie utrudniający życie, ograniczający możliwości życiowe, niekorzystnie wpływający na zdolność do radzenia sobie z pracą zawodową czy obowiązkami domowymi.

Nadmierne zmęczenie może stanowić jeden ze znaczących objawów różnych zespołów klinicznych, jest kluczowym diagnostycznie objawem zespołu neurastenicznego, ważnym objawem zespołów depresyjnych i lękowych.

Napięcie psychiczne jest przykrym stanem emocjonalnym o ciągłym przebiegu i zróżnicowanym nasileniu. Może ono przebiegać z bardzo wyraźną komponentą somatyczną – towarzyszą mu bóle głowy i mięśni, ucisk w klatce piersiowej, uczucie zatykania i skrócony oddech. Współistnieje z nim często wzmożona drażliwość, niepokój i łatwość popadania w złość.

Uczucie nadmiernej złości lub rozdrażnienia w sytuacji, gdy nie jest ona odczuwana jako adekwatna sytuacja na doświadczenie deprywacji ważnych potrzeb życiowych, znaczącej straty czy realnego zagrożenia.

Uczucie nadmiernej złości może być doświadczane jako stałe, stosunkowo intensywne odczucie wzmożonej drażliwości, napięcia emocjonalnego, niepokoju bądź poirytowania z pojawiającymi się też czasami epizodami napadów złości o małym nasileniu.

Uczucie nadmiernej złości może być doświadczane w formie nieuzasadnionych gwałtownych napadów złości, ataków furii, utraty kontroli nad zachowaniem, trudnością w kontrolowaniu zachowań impulsywnych.

Uczucie nadmiernej złości może też być przyczyną niepokojących dysfunkcji behawioralnych – powtarzających się epizodów agresji w relacjach z ludźmi (np. bójki), szybkiej i niebezpiecznej jazdy samochodem i innych zachowaniach ryzykownych.

Uczucie złości zwiększa też ryzyko pojawienia się zachowań związanych z nieprawidłową kontrolą impulsów – uzależnień od alkoholu i środków psychoaktywnych, nałogowego hazardu, uzależnienia od gier komputerowych oraz seksoholizmu.

Uczucie nadmiernej złości może być doświadczane czasami ze współistniejącym uczuciem ciągłego zmęczenia, wyczerpania psychofizycznego bądź nadmiernego, stałego nieuzasadnionego pobudzenia emocjonalnego.

Istotnym jest, aby nadmierna złość była odczuwana przez dłuższy okres (minimum jeden miesiąc ) i była doświadczana przez pacjenta jako objaw, który istotnie utrudnia życie, ogranicza możliwości życiowe, niekorzystnie wpływa na jego relacje interpersonalne, a nawet zagraża bezpieczeństwu samego pacjenta lub innych osób.

Nadmierna złość może stanowić jeden z istotnych objawów różnych zespołów klinicznych, jest znaczącym diagnostycznie objawem zespołów depresyjnych, lękowych i neurastenicznych, jak również niektórych zaburzeń osobowości.